اوج

ازانسان بودنم شرم میکنم!!!!!
گاهی میخواهم انسان نباشم
گوسفندی باشم پا روی یونجه هابگذارم! اما دلی را دفن نکنم!

گرگی باشم گوسفندها را بدرم اما بدانم کارم ازروی ذات است نه هوس
خفاش باشم که شبها گردش کنم باچشمهای کور…… اماخوابی راپرپرنکنم
کلاغی باشم که قارقارکنم
اماپرهایم رارنگ نکنم ودلی را با دروغ بدست نیاورم!! چه میدانم شاید…..
حیوانات به قصدتوهین…
همدیگر را”انسان”خطاب میکنند!!!

اوج...

موضوع از همان جا شروع شد که با بزرگ و بزرگتر شدنمان،رویاهای مان را باختیم و بی آنکه بدانیم قسطی کردیم نفس کشیدن هایمان را و تمام مشکلاتمان را لابه لای پک های سیگار مرغوبمان پنهان کردیم...دل بستیم به فرداهایی روشن،غافل از آنکه همین روزها و ساعت ها و لحظه ها بودند که تاریکی یا روشنی فردایمان را ثابت میکردند!ابراز علاقه هایمان را ختم کردیم به پیام ها و لایک های مجازی و زمانی فهمیدیم اشتباه بزرگمان اوج...

چشم هایت عادت میکنند به دیدن کسی که به جایم آمده، دستهایت به خطوط دست آن غریبه...عادت میکنی به عطر نرگس پیچیده شده توی خانه، به اسمی که هم آوای اسم من نیست،به چشم هایی که ردی ازقهوه ای چشمان من را ندارد،به نشنیدن حرفهایم که نصفه و نیمه بود ...عادت میکنی به نبودم،به بودنش...به شنیدن زمزمه اش توی گوشت،به شنیدن صدایم توی خواب...عادت میکنی به سالهایی که بدون نوشته هایه بدبینانه ام به زندگی سر میشود،به اوج...